Nicola Matteis 1650 dolayında doğdu ve 1713'ten sonra öldü; bazı kayıtlar onu 1670 dolayından itibaren etkin gösterir. Kaynaklar onu Londra'daki ilk önemli İtalyan barok kemancı olarak tanımlar. Geldiğinde İngiliz keman zevki Fransız kalıplarına yakındı.
Matteis bu zevki İtalyan çizgisine çevirdi. Dönemin tanıklarından Roger North, Corelli'den sonra gelen en güçlü kemancının o olduğunu söyledi ve bu değerlendirme sonraki yazılarda da yinelendi. York Üniversitesi'nde Simon Jones'un doktora çalışması, onun on yedinci yüzyıl İngiltere'sinde İtalyan üslubunun benimsenmesindeki rolünü inceler.
Teknik yanında da bir değişiklik getirdi. Dönem tanıkları onun daha uzun bir yay kullandığını ve yeni bir yay tutuşu getirdiğini yazar. Müziği Alman keman tekniğini Fransız dans biçimiyle ve İtalyan ezgi anlayışıyla birleştiren bir karışım olarak tanımlanır.
Oğlu da kemancıydı ve aynı adı taşıdı; bu durum iki müzisyenin kayıtlarda karışmasına yol açıyor. Yayımlanan Ayrs for the violin derlemeleri bugün dönem icrası programlarında çalınıyor. Kayıtlardaki tarih belirsizliği onun ölüm yılını kesinleştirmeyi engelliyor.
Bir üslubun bir ülkeye yerleşmesi çoğu zaman tek bir çalgıcının eliyle başlar. Matteis'in Londra'daki işi, yarım yüzyıl sonra Händel'in bulduğu hazır zemini kurmuş oldu.