Francesco Geminiani'nin keman metodu 1751'de yayımlandı ve dokuzuncu opus olarak numaralandı. İngilizce başlığı The Art of Playing on the Violin olarak geçer. Metin yirmi dört örnek ile on iki beste içerir; örneklerin bir bölümü solo keman, bir bölümü keman ve sürekli bas içindir.
Cardiff Üniversitesi'nde yapılan bir inceleme, kitabı on sekizinci yüzyılda İngiltere'de basılan tek ileri düzey keman metodu olarak tanımlar. Bu tanım, kitabın dönemdeki yerini tek cümlede anlatır ve rakipsizliğini açıklar.
Metnin bugüne kalan en dirençli parçası bir sol el alıştırmasıdır. Geminiani, ilk konumda elin nasıl yerleşeceğini gösteren bir tutuş önerdi ve bu tutuş onun adıyla anılır hâle geldi. Metottaki başka hiçbir öneri aynı ömrü taşımadı ve geri kalanı yalnızca tarih kaydı olarak okunuyor.
Yay tutuşu ve vibrato konusundaki önerileri ise Leopold Mozart'ın 1756 tarihli metoduyla çelişir. İki metin aynı on yıl içinde basıldı ve birbirine zıt iki okulu temsil eder. Tıpkıbasımını David Boyden hazırladı; toplu eserlerin on üçüncü cildi Peter Walls'un editörlüğünde 2021'de çıktı.
Bir metottan geriye çoğu zaman tek bir alıştırma kalır. Geminiani örneğinde kalan şey bir eser değil, elin sapa nasıl oturduğunu gösteren bir el biçimiydi.