Heinrich Ignaz Franz Biber'in tespih sonatları, keman ile sürekli bas için yazılmış on beş sonat ile kapanış olarak solo keman passacaglia'sından oluşur. Setin tamamlanma tarihi 1676 dolayına konur; Britannica 1674'ü, bir başka kayıt 1678'i verir. Nota 1905'e kadar basılmadı.
Her sonat bir tespih gizemine karşılık gelir. Biber eseri işvereni olan Salzburg başpiskoposu Max Gandolph von Kuenburg'a adadı. Dizinin yapısı dinî bir sıralamayı izler ve parçaların sırası bu düzene göre sabitlenmiştir.
Setin ayırt edici yanı akort düzenidir. İlk ve son parça dışında her sonat ayrı bir akortla çalınır; bu yöntem skordatura olarak adlandırılır. Sevinçli gizemlerde diyez yönünde parlak akortlar, acılı gizemlerde kemanın parlaklığını köreltip uyumsuzluk ekleyen akortlar kullanılır.
Görkemli gizemlerde dizi yeniden parlak majör akortlara döner. Akort değişimi her sonat öncesinde tellerin yeniden gerilmesini ister ve bu işlem sahnede zaman alır. Bazı kayıtlar, setin tek oturumda çalınması için birden çok kemancıya ihtiyaç duyulduğunu belirtir.
Akort düzeni burada bir teknik tercih değil, anlatının parçasıdır. Tellerin gerginliği değiştiğinde çalgının rengi de değişir ve dizinin duygusal eğrisi bu değişimle kurulur.