Johann Paul von Westhoff'un altı solo partitası 1696'da Dresden'de basıldı. Kaynaklar bu derlemeyi eşliksiz keman için yayımlanmış ilk süit toplamı olarak gösterir. Yazısı belirgin biçimde Almandır; yoğun çokseslilik ve sağlam temalar taşır.
Westhoff'un daha eski solo müziği büyük ölçüde kayıp durumdadır. 1682 tarihli bir derleme bugün kayıp sayılıyor. 1683'te Le Mercure Galant dergisinde basılmış bir solo süit ise elde kalan erken örneklerden biridir.
Bir eleştirmen onun süitlerini Bach'ın solo yazısından daha akorsal ve daha çoksesli bulur. Bach çoğu yerde çoksesliliği ima etmeyi seçerken, Westhoff akorları doğrudan yazar. Bu fark iki metnin sol el düzenini de ayırır.
Kaynaklar Westhoff'u Bach üzerindeki daha olası etki olarak gösterir. Aynı dönemde Heinrich Biber ve Johann Jakob Walther da bu hatta sayılır; Walther'in 1676 tarihli Scherzi derlemesi ise keman ile sürekli bas içindir. Dört müzisyenin yazısı, 2020'li yıllarda icra tekniği ile besteleme yapısı arasındaki ilişki üzerine bir incelemeye konu oldu.
Bir dağarın başlangıcı çoğu zaman kaybolan notaların arasından çıkar. Westhoff örneğinde elde kalan 1696 baskısı, Bach'ın solo keman eserlerinden önceki en somut basamağı oluşturuyor.